Dus toch

Intussen heeft mevrouw F. H. het licht gezien, weer kreeg ik een brief van het UWV, met als dagtekening 24 januari 2013. Hierin werd de eerder gemaakte afspraak voor het terug te betalen bedrag van 400 euro per betalingsperiode van vier weken bevestigd. Wel stond er weer een bedrag van 3.379,05 euro als teveel ontvangen uitkering vermeldt.

Het bezwaar dat ik had ingediend heb ik intussen ingetrokken. Naar aanleiding van de brief van het UWV, heb ik aan de hand van de verstrekte gegevens mijn bankrekening gecontroleerd en er bleek inderdaad nog een tweede, foutieve, betaling door het UWV op mijn rekening was gestort. Achteraf had mevrouw F.H. dus toch gelijk. Miscommunicatie ;-(

Afspraak is afspraak

Wat schetst mijn verbazing: 22 januari kreeg ik een brief van het UWV waarin werd gesteld dat de uitkering met 625,75 bruto per week gekort zou worden. Dit in tegenstelling met de eerder gemaakte afspraken. De hoogte van de inhouding is gelijk aan de hoogte van de uitkering. Dat worden gezellige dagen de komende tijd. Met de groeten van mevrouw F. H.

O’ ja, de schuld aan het UWV zou 3.379,05 bruto bedragen. Dit is het bedrag dat teveel aan mij zou zijn uitbetaald. Dit bedrag is aantoonbaar niet correct. Daar kom ik later nog op terug, eerst maar eens afwachten wat voor reactie ik op mijn bezwaar krijg.

Terug bellen op afspraak

Niet maandag, maar dinsdag 15 januari omstreeks 13.15 uur werd ik gebeld door mevrouw H. Mevrouw H. deelde mee het een en ander samen met een collega te hebben uitgezocht en dat ze samen tot de conclusie waren gekomen dat ik de zes betalingen zoals vermeld in de opgestuurde specificatie te veel heb ontvangen.

Op mijn reactie dat dit niet klopte ging ze alsnog akkoord met het door mij genoemde bedrag van 1664,60 euro (netto). Dit is een periode van vier weken WW.

Verder deelde ze mee graag over willen te gaan tot uitbetaling van de WW en vroeg om een voorstel hoe ik de teveel betaalde 1664,60 euro wilde terug betalen. Ik stelde hierop voor om dit te doen met een bedrag van 400 euro in te houden op mijn uitkering.

“Precies, dat is wat ik ook voorstel. 400 euro per uitbetaling WW. Maar ik ga het nog een keer met mijn collega nakijken, want ik weet dat u ruim 3000 euro teveel hebt ontvangen. En ik zal als het klopt wat ik zeg, alsnog de rest incasseren.”

Omstreeks 12.45 uur belde mevrouw H, en deelde mee;

“Ik heb het nog een keer nagekeken. Het bedrag dat u noemt, zijn netto bedragen en ik noem steeds bruto bedragen, wij werken niet met netto bedragen. De ruim 3000 euro is het bruto bedrag van wat u steeds noemt die ruim 1600,-- euro.

Hierop reageerde ik met dat het bedrag van 1600 wel klopt en dat het wel degelijk gaat om een bruto bedrag. Om verdere discussie te voorkomen werd afgesproken dat de uitkering zou worden geactiveerd zodat ik weer geld zou ontvangen. Wel zou er op elke uitbetaling 400 euro worden gekort om zo de ruim 1600,-- euro terug te betalen of als later mocht blijken dat ik toch ongelijk had, de ruim 3000,-- euro.

Afgesproken werd dat we later zouden bekijken of het bedrag juist berekend was. Mevrouw H. zou de gemaakte afspraken schriftelijk bevestigen....

Van het kastje naar de muur

Vrijdag 11 januari word ik gebeld door mevrouw E. van A. van het UWV in mijn woonplaats. Mevrouw A. vroeg naar de problemen die ontstaan waren rondom betalingen van het UWV.  Omdat we er telefonisch niet uitkwamen werd ik uitgenodigd op het kantoor van het UWV in mijn woonplaats.

Even later zat ik bij mevrouw A aan tafel. Nadat ik alles had uitgelegd, nam zij in mijn aanwezigheid telefonisch contact op met mevrouw H. om met haar het een en ander te bespreken en voor een toelichting. Zo te horen begreep mevrouw H. niet wat mevrouw A. haar probeerde uit te leggen dus zou mevrouw A. mijn bezwaar per mail naar mevrouw H. sturen zodat ze het na kon lezen. Mevrouw H. zou me maandag 14 januari bellen voor commentaar.

In bezwaar

Op zondagmorgen 6 januari 2013 lukte het me om in te loggen op de site van het UWV. Meteen bezwaar gemaakt tegen de eerder genoemde beslissing.

Op maandagmiddag 7 januari werd ik gebeld door het UWV de heer B van de afdeling bezwaren. Hij deelde mij mede dat mijn bezwaar is ontvangen en dat ze er mee aan het werk zouden gaan. De heer B zou de ontvangst van mijn bezwaar schriftelijk aan mij bevestigen.

Op 10 januari kreeg ik een schriftelijke bevestiging dat mijn bezwaarschrift was ontvangen. Tevens stond in de brief dat met mij de procedure zou zijn besproken, niets is minder waar.

Mij is alleen gezegd dat het is ontvangen en dat ze er mee aan het werk zouden gaan, dit in tegenstelling van wat in de brief stond; “Volgens de wet moeten wij uiterlijk 16 mei 2013 onze beslissing op het bezwaar sturen”. Houdt dit in 4 maanden en zes dagen op een houtje moet bijten. Schuldhulpverlening hier kom ik aan.

Dit doet me erg denken aan een boek dat ik heb gelezen ‘Alle dagen Arm’ geschreven door Mirjam Pool een ex-medewerkster van de afdeling armoedebestrijding van de sociale dienst in Amsterdam. En nu ik het aan de lijve mag ondervinden kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat het UWV erg zijn best doet om er voor te zorgen dat dit mij ook gaat gebeuren.

Op vrijdag 11 januari contact opgenomen met het UWV. Ten eerste om mij weer ziek te melden bij mevrouw B, en om te vragen hoe het nu zit met mijn uitkering. Ik werd hierop doorverbonden met mevrouw Van G. Mevrouw Van G. deelde mee dat inderdaad tijdens de behandeling van het bezwaarschrift, geen uitkering uitbetaald zou worden. Er zou pas weer uitbetaald worden als er een uitspraak is ten gunste van mij. Wat de gevolgen zouden zijn als ik in het ongelijk gesteld zou worden was niet bekend, mevrouw Van G kon mijn dossier niet inzien.

Maar ik kreeg wel de volgende tip:

“Mocht u het financieel niet meer kunnen bolwerken dan is er altijd de mogelijkheid om een bijstandsuitkering aan te vragen bij de gemeente.”

Welkom in het land van de uitkeringen, nu begrijp ik waarom ik al meer dan 38 jaar hieraan heb mee betaald, een vangnet voor als het even wat minder gaat. Een geruststellend idee!

Help! Ik heb teveel geld ontvangen

Zondag, 19 januari 2014,

Donderdag 3 januari 2013 omstreeks 10.30 uur werd ik weer gebeld door het UWV, mevrouw F. Mevrouw had het een en ander uitgezocht en kwam tot de conclusie dat ik abusievelijk ruim 3000 euro teveel had ontvangen en om deze fout recht te zetten, het bedrag verrekend zou worden met mijn WW uitkering. 

Ik reageerde hierop dat dit niet juist is, aangezien ik niet ruim 3000 euro teveel heb ontvangen, maar volgens mij ongeveer 1600 euro. 

Hierop reageerde mevrouw F. dat dit niet klopt het zou wel degelijk gaan om ruim 3000 euro. Zoals zij het formuleerde: “Dit heb ik zelf uitgezocht”. 

Hierop antwoordde ik dat ik zelf gemeld had dat er een bedrag van ongeveer 1600 euro teveel aan mij was uitbetaald. Ik heb dit ook gemaild aan het UWV met de mededeling dat er een foute betaling was gedaan en dat niet het UWV naar mij was toe gekomen. Op mijn melding op werk.nl had niemand gereageerd, waarna ik zelf maar contact heb gezocht met het UWV.

Mevrouw F. zou alles op papier zetten welk bedrag er verrekend dient te gaan worden en hoe dit bedrag is opgebouwd.

Op zaterdag 5 januari 2013 ontving ik bericht van het UWV ondertekend met door mevrouw F. H, dus toch een achternaam. In het schrijven werd vermeld dat ik een zestal betalingen had ontvangen waar ik geen recht op zou hebben gehad, dit waren een viertal betalingen die ik kon terugvinden op mijn bankrekening die waren gedaan tijdens mijn ziekteperiode door het UWV. Twee andere betalingen kon ik niet terug vinden. Tegen deze beslissing kon ik bezwaar aantekenen bij het UWV, dit direct getracht te doen via de site van het UWV, helaas werd ik van de site 'gegooid' terwijl ik mijn verhaal op ‘papier’ probeerde te zetten. Later inloggen lukte ook niet. Nu me verhaal maar in Word op mijn PC gemaakt zodat ik later met kopie past het op de site van het UWV zou kunnen zetten.

Op zondagmorgen 6 januari 2013 lukte het me om in te loggen op de site van het UWV. Daar bezwaar gemaakt tegen de eerder genoemde beslissing.

Een nieuw jaar, een nieuw begin?

Woensdag 2 januari 2013, wordt ik gebeld door een medewerkster van het UWV, mevrouw F. Ze heeft een melding gehad over een betaling die ik zou hebben ontvangen. Ze begreep de vraag niet en of ik deze kon verduidelijken. Na het verhaal uit de doeken te hebben gedaan deelde mevrouw F. mee;

“Waar deze betaling betrekking op heeft dat kan ik u nu niet vertellen, want ik heb niets nagekeken. Voor ik hier antwoord op kan geven hoe dit heeft kunnen gebeuren, dan zal ik het eerst moeten nakijken. Zoals ik het nu zie kan ik u geen WW betalen want u hebt teveel ontvangen en deze betaling moet ik verrekenen met het teveel ontvangen bedrag. Maar dat weet ik niet zeker. Kunt u dit niet nakijken op de site van het UWV”?.

Na te hebben meegedeeld dat ik niet kon inloggen op de site, deelde de mevrouw F. mee; 

“Over de site weet ik niets ik ga over de financiën”.

Op mijn voorstel om het dan maar na te kijken en daarna terug te bellen deelde ze mee dit te zullen gaan doen.

“Zodra het duidelijk is zal ik u bellen”.

Mevrouw F. wenste niet haar achternaam door te geven. 

“Mijn achternaam noem ik u niet want dat is in deze niet van belang”.

Ik heb van het UWV een competentietest mogen doen, zou dit ook gedaan worden door de medewerkers van het UWV??

Werkcoaches

Ik wilde een vraag stellen aan mijn e-coach. Dit wilde ik doen via de site werk.nl. Helaas kon ik mijn documenten niet delen met de e-coach waardoor deze ook geen bericht kreeg dat ik een vraag gesteld heb. 

Dus maar gebeld met het algemene nummer van het UWV, een woordvoerster deelde mij desgevraagd mee, dat ik niet  stond ingeschreven voor de WW, vandaar dat ik geen documenten kon delen met mijn e-coach. Deze dame wist van wanten en heeft mij geholpen al moest ik me zelf weer aanmelden via de site werk.nl.

Nadat ik me weer had aangemeld op werk.nl, heb ik15 december 2012 toch maar een berichtje achter gelaten dat ik een betaling ontvangen heb die ik niet kon thuis brengen, en of ze dit willen nakijken.

Na ongeveer een week wachten zonder een reactie van het UWV over de betaling van 5 december, heb ik 25 december 2012 maar weer eens een berichtje achter gelaten voor de werkcoach.

Het is nu bijna 2013. Nu nog steeds geen nieuwe baan. Ik probeer positief te blijven. Er is toch nog wel ergens een baan voor mij?????

Voorlopig voor iedereen de beste wensen (misschien niet voor mijn ex-werkgever) en tot volgend jaar.

Ziek

Aangezien ik al enige maanden in de ziektewet loop, werd ik uitgenodigd om op dinsdag 13 november 2012  bij controlearts, mevrouw A. V-D te Almere langs te komen.

In het kantoorgebouw van het UWV te Almere, dient men zich te melden bij de receptie en de brief met uitnodiging voor het gesprek met de controlearts te overleggen. Als goedmakertje kan in het gebouw gratis koffie ‘getapt’ worden. Alleen jammer dat de smaak van de koffie niet uitnodigd voor een tweede kop, maar ja, een gegeven paard mag je niet in de … kijken.

In overleg met de mevrouw V-D werd besproken dat ik in december weer beschikbaar zou zijn voor werk. Welk werk dit zou worden was ook de controlearts niet bekend, zolang je maar beschikbaar bent. Als ik inderdaad beschikbaar zou zijn voor werk in december hoefde ik niets te doen volgens mevrouw V-D, ik zou vanzelf weer worden opgenomen in de WW uitkering.

Op 5 december 2012 keek ik op mijn internet bankrekening om te kijken of mijn uitkering gestort was. Wat schetst mijn verbazing: buiten mijn ziektewet uitkering was er nog een overboeking van het UWV op mijn rekening geboekt. Zoals het zich liet aanzien was dit een normale vier wekelijkse overschrijving van de WW-uitkering naast mijn ziektewet uitkering.

Hierop wilde ik contact opnemen met het UWV voor uitleg, Helaas lukte het niet om in te loggen op de site van het UWV wegens een storing. Dat komt daar wel vaker voor.

Ik bedoel maar. Ook bij het UWV is bekend dat december een dure maand is en door deze overboeking denk ik dat ze het voor mij, als werkloze, deze maand toch betaalbaar willen houden.

Het moet mij wel van het hart dat ik de afgelopen periode, misschien mede door mijn Burn out, er niet vrolijker op wordt.

Alle berichten in de pers over het steeds maar weer ontslaan van werknemers bij winst gevende bedrijven. Zoals ik het verwoord zag op Internet: de bedrijven nemen je in dienst en ontslaan je weer zodra het wat minder gaat. Dit lees je ook voor jongere mensen. Als ze al een baan kunnen vinden, is dit vaak/meestal met een tijdelijk contract van een jaar. Na dat eerste jaar verlengen ze dit nog twee keer met een jaar waarna je wordt ontslagen. (Geen contract verlenging). Als je geluk hebt mag je na 6 maanden weer terug komen in dienst van het zelfde bedrijf en weer met een jaar contract, en het spel begint weer van voorafaan. Flexwerken heet dat. Maar ja, je bent wel weer drie jaar onder de pannen en wie weet....

Ik was jaren geleden, ik denk zo’n 15 a 20 jaar geleden in Amerika en daar zag je dit toen al. Alles voor share holders value. We weten dat Nederland Amerika na enige jaren volgt, maar het is teleurstellend om te zien hoe dit ons land vernietigt.
En dan al die hoge heren van de banken maar roepen dat we moeten bezuinigen en onze hypotheek aflossen. De banken mogen zich wel wat inhouden, dankzij het geld van de bevolking zijn deze banken overeind gebleven met dank aan Wouter Bos en zijn goede vriend Gerrit Zalm.

De heer Dick Scheeringa, ja die van de DSB, zal zich nog wel eens achter de oren krabben over deze heren.

Maar goed het is december en ik ben weer beschikbaar voor werk, 

Een baan!

Via mijn werkcoach A.H. kreeg ik bemiddeling toegewezen via outplacement bureau O.S. Deze zijn ongeveer een jaar bezig geweest met het vinden van een werkkring. Jammer genoeg voor mij heeft de bemiddeling niets opgeleverd. 

Hierna kwam ik via werkcoach A.H. in contact met een andere werkcoach, P.S. die enkele voorstellen deed voor werkzaamheden waarmee ik zou kunnen starten. Aangezien ik het altijd moeilijk vindt om met iemand te onderhandelen of zaken te bespreken zonder dat je de persoon kent, of weet met wie je in gesprek gaat, werd op mijn verzoek een afspraak gemaakt voor maandag 7 november 2011 om 11.00 uur in het kantoor van het UWV in mijn woonplaats.

Op de afspraak aangekomen, kwam de werkcoach P.S. naar mij toe met de woorden: “De meeste mensen hebben een hekel aan mij”.

Nadat ik de werkcoach meegedeeld had dat ik na het gesprek mijn eigen conclusies wel zou trekken, deelde deze werkcoach mij mee een baan voor mij te hebben bij een taxibedrijf. Ik zou een afspraak krijgen met een vertegenwoordiger van Taxibedrijf X, om het een en ander te bespreken. 

Inderdaad werd ik door een vertegenwoordiger van Taxibedrijf X gebeld en werd er een afspraak gemaakt voor donderdag 24 november 2011 in een wegrestaurant bij Bilthoven.
Aangekomen op de afspraak te Bilthoven wilde de vertegenwoordiger van het taxibedrijf een kopie hebben van mijn rijbewijs en identiteitspapieren. Hij vertelde me dat ik een opleiding zou gaan volgen voor het behalen van mijn taxibevoegdheid, zodat ik een taxi zou mogen rijden. Zodra ik de papieren heb behaald zou  het Taxibedrijf mogelijk een baan voor mij hebben van 20 uur per week. Het zou gaan om het vervoer van kinderen met een beperking van en naar hun dagbesteding. Voor deze werkzaamheden zou een vergoeding van ongeveer 9 euro bruto per uur worden betaald. Nadat ik desgevraagd mijn e-mailadres had doorgegeven, deelde hij mee dat ik via de mail zou vernemen wat de volgende stappen zouden zijn en werd het gesprek beeindigd. De vertegenwoordiger van Taxibedrijf X betaalde nog wel de genuttigde koffie.

Enkele dagen na deze ontmoeting op maandag 19 december 2011 kreeg ik bericht dat er geen gebruik zou worden gemaakt van mijn diensten, wegens het wegvallen van een cliënt van Taxibedrijf X.

Tijdens een volgende afspraak met een werkcoach A.H., op maandag 12 maart 2012 in het kantoor van het UWV, werd aan mij gevraagd of ik enige ervaring had met computers. Vanaf nu zou het contact nog voornamelijk via het Internet verlopen en niet meer op afspraak bij het UWV. 
Hieruit bleek dat de werkcoach zich niet had ingelezen of voorbereid op de afspraak. In mijn C.V. staat toch duidelijk dat ik enige jaren werkzaam ben geweest als systeembeheerder in een kantoor met meerdere servers en ongeveer 80 medewerkers met een 60 tal werkplekken,  waarbij ook verschillende stand alone computers met een Internet verbinding. 
Maar niet getreurd. Ik kreeg ook nu weer een kans op een mogelijke baan aangeboden bij weer een Taxibedrijf in Amsterdam. Er werd voor mij een afspraak gemaakt voor 4 april 2012 bij het UWV Amsterdam-Sloterdijk. (Het beruchte kantoor van die dure inrichting, weet u nog wel?)

Bij het UWV in Amsterdam werd door twee heren een presentatie gegeven over het Taxibedrijf. Ook kregen wij een test voorgelegd, die, naar ik later van mijn zus hoorde, bekend staat als een begrijpend lezen test. Deze test houdt in dat je een tekst voorgelegd krijgt waarin woorden staan die niet volledig zijn weergegeven. Deze woorden dien je aan te vullen met de juiste letters zodat een compleet en correct verhaal ontstaat. Laat ik het zo zeggen, met een paar klassen lagere school is die test goed te doen. Na deze zware inspanning kreeg ik te horen dat er een vervolg afspraak gemaakt zou worden nadat de testen beoordeeld waren door het Taxibedrijf.

Weer enige dagen later,  woensdag 11 april, werd ik uitgenodigd voor een vervolg afspraak in het kantoor van het Taxibedrijf in Amsterdam Buitenveldert. De man van het Taxibedrijf deelde mee dat de test goed gedaan was. Op mijn opmerking dat het ook geen moeilijke test was, begreep ik dat het vaak voorkwam dat de test niet goed werd gemaakt. Ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat dit misschien wel met opzet werd gedaan, aangezien ook hier het uurloon ongeveer 9 euro per uur was.

Om in aanmerking te komen voor een baan bij het Taxibedrijf diende ik te beloven niet meer te solliciteren naar een andere baan. Dat kan ik niet doen want als er een baan in mijn eigen werkgebied in zicht komt, dan ga ik, als dat mocht lukken daar meteen aan de slag . Logisch toch? Hoe naïef kun je zijn.

Vooraf aan de afspraak bij het Taxibedrijf had ik wat onderzoek op het Internet gedaan. Hierdoor wist ik dat het Taxibedrijf een nieuw op te richten bedrijf was van twee ex-studenten. Met verschillende subsidies van onder andere de gemeente Amsterdam werd het bedrijf opgezet. Ze zouden als taxichauffeurs werkloze mensen in dienst nemen. Als tegenprestatie voor het in dienst nemen van werklozen hoefden ze de eerste drie maanden geen loon te betalen, want dan zou de uitkering gewoon doorbetaald worden. Kortom, een subsidie bedrijf. De auto's die gekocht werden voor de uitvoering van de werkzaamheden zouden Nissan Leaf's zijn, een volledig elektrische auto. Voor elke auto die gekocht wordt is een subsidie van ongeveer 10.000,-- (tienduizend) euro. De klanten betalen overigens wel het gewone tarief. 
Zo wordt er, met een minimale investering en met inzet van werklozen een commercieel bedrijf opgezet. En ja, ik ben jaloers dat ik hier zelf niet aan gedacht heb.

Maar goed, genoeg negatieve dingen over het UWV. Het is onderhand 2012 en ik ben nog steeds werkloos. Ik heb nu zelfs een burn out gekregen en dit zonder te werken.